zondag 8 juli 2012

Julia & ik


foto: literatuurplein.nl


Afgelopen jaar werd ik lid van de bibliotheek wat me uren vol plezier biedt. Op vrije dagen zit ik gemiddeld twee uur in de leeshoek al mijn lievelings magazines en tijdschriften door te bladeren. Iedere week weer sleep ik stapels films, leesboeken en kookboeken mee naar huis. Sinds mijn abonnement lees ik bijna iedere week een boek uit, vorig jaar kon ik hier alleen maar van dromen.

Dit weekend las ik Julia & ik en binnen twee dagen had ik het boek uit, debuutroman van Camille Noe Pagán.

Marissa rogers heeft geen plaatsje in de spotlights. Ze voelt zich prima thuis op de achtergrond, waar ze zich kan koesteren in de vriendschap van haar vriendin Julia, die altijd en overal het stralende middelpunt is. Tot Julia wordt aangereden door een taxi: door het ongeluk raakt ze haar geheugen kwijt en verandert haar persoonlijkheid drastisch.
Julia begint aan een worsteling om haar verloren herinneringen terug te krijgen, waarbij ze ook voorvallen opdiept die Marissa liever had willen vergeten. Het door de jaren zorgvuldig opgebouwde evenwicht tussen de twee wordt hierdoor danig verstoord. Is Julia nog wel de beste vriendin die Marissa nodig heeft? Of wordt het tijd dat ze op eigen benen leert staan en zelf haar toekomst gaat vormgeven?

Julia&ik leest al een click-it, maar is een levendig en intelligent verhaal. Vanaf de eerste bladzijde wordt je gegrepen door het verhaal. Naast dat het een ontroerend verhaal is over vriendschap, is het ook een echt feel good boek, wat je aan het denken zet. Dit is zo’n boek waarbij je gaat houden van de hoofdpersoon, haar geliefde, haar imperfecte familie, haar baan als redacteur bij een blad in New York en de veranderingen die ze doorgaat.

Na dit boek ben je niet alleen een stukje wijzer geworden over de liefde, vriendschap, vergeven en verdergaan, maar ook over hersenletsel. Dit boek oogt simpel, maar is tot in de puntjes- perfect uitgewerkt.